„Von de Tallen un Gliekungen rin in de stürmischen Ozeanen: Ik versöök to verstahn, woans uns Klima funktioneert – güstern, vundaag un morgen. Wetenschop kennt för mi keen Grenzen: Se verbindt Minschen, Länner un Ideen.“
Boren in Göttingen, as Söhn vun den Wirtschaftswetenschopper un Ostfrees Karl Lohmann. Aver de Wutteln gaht wied över Noorddüütschland rut: Emden (Oostfreesland), Wesermünde (Bremerhoben), Flögeln, Budschak (Bessarabien), Rehefeld un ok een beten Schwabenland.
Van de Noordsee in de wiede Welt: Wangerooge kennt ik al as lütt Kind – later weer ik dor twee Johr as Zivi. Mit de Johren keemen Aufenthalte in Sweden, Bern, Israel, China un de USA dorto. De water is mi dorbi alltied dicht bleven. Villicht is dat keen Tofall, dat ik later bi Klima, Ozean un Ies landt bün.
De Anfang: Physik un Mathematik in Göttingen un Marburg studeert. 1992 dat Physik-Diplom maakt – mit veel Mathematik, Hydrodynamik un de Fraag, wat komplexe Systeme nu egentlich utmaakt.
Na’n Norden: 1992 güng dat na’t Alfred-Wegener-Institut in Bremerhoben, dorto för een Tiet an de Universität Göteborg in Sweden – mit een DAAD-Stipendium. Den Doktor hebb ik in Bremen över de Ozeanzirkulatschoon maakt.
Hamborg, Bremen un wedder torügg: Daarna keem dat Max-Planck-Institut für Meteorologie in Hamborg, de Geowetenschappen in Bremen, de Meteorologie in Hamborg un dat MARUM. Forschung un Lehre sünd dorbi jümmers tosamenbleven.
Siet 2004: Professor för Physik van’t Klimasystem an de Universität Bremen un Klimaforscher an’t Alfred-Wegener-Institut in Bremerhoben. Also: Bremen, Bremerhoben – un de Noordsee jümmers vör de Döör.
Van de theoretischen Physik keem ik över Hydrodynamik un Ozeanzirkulatschoon to de grote Fraag, woans dat Klimasystem över lange Tieden reageert. Mehr as 400 wetenschopplike Schriften över Ozeanen, Ies, Klimageschicht, abrupte Klimaännerungen un Klimamodelle. Mi interesseert vör allen, worüm dat Klimasystem manchmal langsam reageert – un denn wedder heel plötzlich. Bi Minschen is dat manchmal nich veel anners.
Van güstern na morgen: Dat Klima vör 100.000 Johr un dat Klima in 100 Johr sünd för mi keen twee verscheden Welten. Wat güstern weer, kann uns wat doröver vertellen, wat morgen möglich is.
Internatschonaal ünnerwegens: Präsident van de Climate Division van de European Geosciences Union (2006–2009), Spreker van de ESSReS-Graduiertenschool, aktiv in internatschonale Forschungsprogramme un Liddmaat van de Academia Europaea. Wetenschop hett för mi noch nie an Landesgrenzen ophört.
China un de wiede Welt: Veel Tosamenarbeit mit Kolleginnen un Kollegen över de hele Welt, besünners ok mit China. 2016 Gastprofessor an’t First Institute of Oceanography in Qingdao.
De jungen Lüüd: Mehr as 50 Studenten un rund 50 Doktorandens op ehr Weg begleitet. Dat is villicht een van de wichtigsten Delen van Wetenschop: Ideen wiedergeven – un de Lüüd denn ehr egen Weg lopen laten.
Into the Blue: Mit dat internatschonale Projekt un den ERC Synergy Grant „i2B – Into the Blue“ geiht dat wedder üm een grote Fraag: Wat köönt uns de Ozeanen över vergangene un tokünftige Klimawelten vertellen?
Lions: Wetenschop alleen maakt de Welt ok nich beter. Dorüm: nich bloots snacken, sünnern ok wat doon – för anner Lüüd un för een beten mehr Miteenanner.
Un denn is dor noch Werder Bremen: Een stochastisch Klimamodell kann veel – aver Werder vörutsehn? Dat kann keen Modell. Bremen un Bremerhaven sünd eben wat för Lüüd, de mit beide Fööt op’n Grund blievt. Över de annere Stadt snackt wi lever nich.
Denn Klima is för mi mehr as Forschung. Dat geiht üm uns Welt, üm de Minschen – un üm dat, wat wi tosamen ut ehr maakt.
Wetenschop kennt keen Grenzen. Minschen ok nich.
De Noordsee vör de Döör.
In’n Norden tohuus – mit’n Blick in de Welt
Villicht kummt mien Blick op de Welt ok en beten ut de Familiengeschicht. De Lohmanns sünd över vele Generationen in’n Norden tohuus west, ünner annern in Flögeln. Man rundüm wöör bannig veel wannert: ut Schwaben na Bremerhaven, von Heidelberg över Polen na Borodino in Bessarabien, later över Sachsen wedder na’n Westen. Een Lohmann land in Kalifornien.
Un dat geiht bit hüüt wieder. Mien Broder leevt in de Bay Area, un een vun mien Süsters in Chengdu in China.
Wenn een so’n Familienkaart ankiekt, warrt dat mit „wi“ un „de annern“ sowieso en beten schwierig. Minschen sünd ünnerwegens, Spraak un Kulturen vermischt sik, un Heimat kann mehr as een Oort hebben.
Wenn dat vundaag regent, is dat noch keen Klimawannel. Un wenn morgen de Sünn schient, ok nich.
Wedder is dat, wat wi buten seht un föhlt – Regen, Wind, Sünn, Küll un Warms. Klima kiekt över veel längere Tieden. Dat fraagt nich bloots: „Regent dat vundaag?“, sünnern: „Woans hett sik dat Wedder över Johren un Johrteihnten verholen?“
Aver Klima is mehr as Statistik. Ozeanen, Atmosphäre, Land un Ies höört tosamen. Se bewegt Energie un Water över de hele Eer – un se köönt sik gegenseitig verstärken oder afbremsen.
Un dor warrt dat spannend: Manchmal ännert sik dat Klima langsam. Manchmal geiht dat bannig gau.
Worüm?
Dor fangt Klimaforschung an.
Verantwoortlich: Gerrit Lohmann